Bijna-doodervaringen

De laatste jaren wordt er steeds meer gepubliceerd over bijna-doodervaringen. Dr. Raymond Moody en dr. Melvin Morse zijn voortrekkers in dit onderzoeksgebied. Ik heb e.e.a. over het onderwerp gelezen en wil van daaruit proberen wat hoofdlijnen onder elkaar te zetten.

Achtergrond

Bijna-doodervaringen doen zich voor bij mensen die op een bepaald moment - al dan niet acuut - lijken te sterven. De bijna-doodervaring vindt plaats als iemand doodgaat, preciezer: als de bloedsomloop en de ademhaling stoppen. Het is het moment waarin levensreddend medisch handelen dikwijls nog een kans van slagen heeft. Aangenomen moet worden dat dezelfde ervaringen plaatsvinden bij mensen die echt sterven en dus niet meer in dit leven terugkeren. Bijna-doodervaringen doen zich niet bij alle mensen voor die bijna sterven, bij de meeste waarschijnlijk zelfs niet. Veel onderzochte bijna-doodervaringen werden opgedaan op de operatietafel of op de intensive care, maar daar niet alleen. Ook verdrinking, verstikking, vergiftiging en verkeersongelukken leidden dikwijls direct naar een bijna-doodervaring.
Bijna-doodervaringen lijken niet samen te hangen met iemands leeftijd, geloof, levensvisie of cultuur. Wel zijn ze inhoudelijk vaak aan de achtergrond of de cultuur van de betrokkene verbonden. Alleen christenen bijvoorbeeld zullen het licht of de lichtende gestalte die ze ontmoeten, benoemen als Jezus. In bijna-doodervaringen worden mensen vrijwel altijd naar dit licht 'toe gezogen'. In slechts enkele gevallen is bekend dat mensen zich voelden opgenomen in een plaats van duisternis, kilte en haat.

De ervaring

In een bijna-doodervaring komen een aantal dingen steeds weer terug. Eerst ervaart de stervende dat hij (slechts voor het gemak gebruik ik de mannelijke vorm) buiten zijn lichaam treedt en naar boven zweeft. Van bovenaf neemt hij zijn eigen lichaam waar en ziet hij wat er met en rond zijn lichaam gebeurt. Zelf ervaart hij rust en vrede en hij verbaast zich over de paniek die er bijvoorbeeld aan zo'n operatietafel op dat moment is. Achteraf kan de betrokkene - ook als hij onder narcose was - allerlei te verifiëren bijzonderheden beschrijven. Daar blijft het echter vaak niet bij. Soms blijkt de betrokkene in staat op hetzelfde moment op allerlei andere plaatsen waar te kunnen nemen. Achteraf kan soms letterlijk worden weergegeven wat familieleden elders op het moment van de bijna-doodervaring van de betrokkene deden of tegen elkaar zeiden en ook hoe ze zich voelden. Ook kan er sprake zijn van paranormale waarnemingen buiten de eigen kring. Een stervende vertelde bijvoorbeeld naderhand dat hij tot z'n verbazing een schoen op het dak van het ziekenhuis had zien staan. Nader onderzoek wees vervolgens uit dat deze schoen er ook werkelijk stond. Van dit soort waarnemingen 'in de geest' zijn zeer veel voorbeelden bekend. Vanuit een bijna-doodervaring vertelde iemand dat een bepaald medisch apparaat, waar inderdaad tijdens de reanimatie problemen mee waren geweest, geweigerd had omdat de stekker niet in het stopcontact gezeten had. Alweer bij nader onderzoek een juiste waarneming ...
Ook ziet degene die een bijna-doodervaring heeft als in een hele snelle film een aantal essentiële gebeurtenissen en momenten uit zijn leven aan zich voorbijtrekken, compleet met de bijbehorende emoties.
Dan komt de betrokkene in een soort van tunnel, aan het einde waarvan helder licht schijnt. Hij voelt zich als het ware naar het licht toe gezogen worden. Op die reis door de tunnel - de snelheid neemt toe - komen overleden familieleden of bekenden de 'reiziger' tegemoet om hem te ondersteunen. Er zijn gevallen bekend waarin in de tunnel familieleden werden ontmoet, waarvan de betrokkene op het moment van de ervaring niet kon weten dat ze (plotseling) overleden waren. In de tunnel straalt de warmte en de liefde van het licht aan het eind de betrokkene al tegemoet. Hij voelt zich rustig en gelukzalig.
Al in de tunnel - of even later in het licht - wordt de betrokkene soms voor de keus gesteld: hij mag blijven in dit rijk van licht, maar hij mag ook terug naar zijn aardse lichaam. Dikwijls echter krijgt de betrokkene geen keus: hij wordt teruggestuurd!
Als de reanimatie is gelukt, blijken mensen die een bijna-doodervaring hadden beschroomd om over deze ervaring te vertellen. Ze zijn bang niet serieus genomen te zullen worden en daarmee de glans van hun ervaring te verspelen.

Hersenkramp

Er is wel beweerd dat de ervaring van de tunnel en het licht voortkomt vanuit een kramptoestand, waarin de hersenen zouden komen bij een acuut tekort aan zuurstof. Erg waarschijnlijk is deze verklaring echter niet en zeker is ze geen verklaring voor de eventueel tijdens de bijna-doodervaring gedane paranormale waarnemingen. Bekend is dat het spirituele beleven zich 'technisch' afspeelt in de rechter temporale hersenkwab, vlak boven het oor gelegen en diep doordringend in de hersenen. Dit stuk van de hersenen is wel het deel genoemd dat met God communiceert. Hetzelfde deel is geactiveerd in een eventuele bijna-doodervaring.

Transformatie

Mensen die ooit een bijna-doodervaring hadden, zijn door die ervaring veranderd, getransformeerd. Dat geldt zowel voor volwassenen die een bijna-doodervaring hadden als voor volwassenen die als kind of zelfs als baby een bijna-doodervaring hadden. Deze mensen verliezen op een of andere manier meer dan wie ook anders de angst voor de dood. Vaak beschouwen ze de dood als een goede vriend. Tegelijk hechten ze meer aan het leven, waarderen het leven meer. Er treedt een herstructurering op in de rechter temporale kwab. Gevonden is dat deze mensen relatief meer doen aan gezonde lichaamsbeweging, dat ze meer fruit en verse groenten eten, minder medicijnen gebruiken, minder ziek zijn, minder psychosomatische klachten hebben, korter werkloos zijn en kiezen voor rustiger activiteiten. Ze zijn veel te vinden in verzorgende beroepen. Toevallig werd ontdekt dat deze mensen relatief vaak problemen hebben met het dragen van een horloge. Een steeds gehoorde klacht is dat het horloge steeds blijft stilstaan en dat een nieuw horloge dat ook weer doet. Dezelfde horloges blijken - gedragen door anderen - geen problemen te geven! Gesuggereerd is dat de bijna-doodervaring iets heeft veranderd in het elektromagnetische veld van de betrokkene. Ten slotte is bekend dat paranormale begaafdheden relatief meer voorkomen bij mensen die ooit een bijna-doodervaring hadden.

De rol van God

Mijn persoonlijke indruk is dat wat wij 'God' noemen misschien een grotere rol speelt in de bepaling van de aan mensen hier op aarde toegemeten tijd dan wij vaak veronderstellen. Ik betwijfel of we mogen zeggen dat God iemands dood niet gewild heeft. Bijna-doodervaringen leren ons dat velen van over de grens van dit leven in dit leven teruggestuurd worden. Ze laten ons iets zien van de spirituele dimensie van de mens. Het zou kunnen dat God ons allen meer vasthoudt dan we ons ooit bewust zijn geweest.

Merkawah

De stichting Merkawah is de Nederlandse afdeling van de International Association for Near Death Study. De stichting stimuleert systematisch wetenschappelijk onderzoek naar BDE's, draagt kennis over en probeert mensen die een bijna-doodervaring hadden te begeleiden. Zie http://www.merkawah.nl.

Gert Hardeman

Terug, Home
Zie ook hier en startkabel bde's en startpagina bde's.