- journaliste, redacteur ('Trouw') (ca. 1958)
Dan wijken de woorden ...
- Geloven wil ik niet alleen met de dunne lijn die van de oren
naar de rede loopt, maar met alle zintuigen. Zo'n
zinnenprikkelend geloof als het katholieke, daarbij komt mijn
eigen geloof tot leven. Ik besef mijn eigen kleinheid en
tegelijk mijn plaats in het grote geheel van het leven, ik
besef mijn bijdrage aan het kwaad in de wereld en tegelijk
mijn onmacht daar iets aan te doen. Mijn overgeleverd zijn aan
het lot en de mogelijkheid te leven met troost en hoop. Ik
besef dat ik dat kan delen met mijn voorgangers van eeuwen en
eeuwen her, die daar toen al woorden aan gaven, handelingen
bij vonden, handelingen en woorden die nu aansluiten bij mijn
eigen besef van kleinheid en volheid tegelijk. Die door steeds
dezelfde teksten getroost zijn, die zich er aan geërgerd
hebben, die door dezelfde mist van wierook heen naar
kaarslicht hebben gekeken, die hun doden met dezelfde rite
hebben begraven, wierook en wijwater over de kist gesprenkeld,
kaarsen aangestoken, hebben getwijfeld aan alles terwijl ze
luisterden naar het pange lingua of het tantum ergo.
- Als we in het gebied zijn waar het werkelijk om gaat, wijken
de woorden. Kwebbelen doe je ook niet tijdens het baren van
een kind, het bedrijven van de liefde of als er iemand
doodgaat. Dan houd je je mond. Dan zijn er geen woorden meer.
In dat gebied hoort ook het contact met de Schepper.
Pagina bijgewerkt 21 juni 2000
Home --- Index citaten