Ik las dit boek van Henry Oster (de staljongen) en Dexter Ford. Henry was een opgroeiende tiener in de oorlogsjaren en overleefde o.a. Birkenau, Auschwitz I en Buchenwald. Hij overleed in 2019 en was de laatst levende overlevende van de 2.011 Joden die in het najaar van 1941 in Keulen door de nazi's werden opgepakt en gedeporteerd. Na de oorlog bouwde hij een bestaan op in de Verenigde Staten.
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de holocaust. Waardoor konden zo velen mee in de Jodenhaat van die tijd en waardoor ondernamen zij die hierin niet mee konden zo weinig om het geweld te stoppen? Het zijn voor mij vragen die ook nu, in onze wereld, gesteld (kunnen) worden. De wereld is zo klein geworden dat wij, mensen van nu, van bijna alle onrecht getuige (kunnen) zijn.
In het boek staat een citaat uit de Neurenberg-processen (1946). Het is van Hermann Wilhelm Göring (1893-1946), een vooraanstaand lid van de NSDAP, commandant van de Duitse luchtmacht, de Luftwaffe. Göring werd in zijn proces wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid veroordeeld tot de dood door ophanging, maar pleegde de nacht voor de uitvoering van het vonnis zelfmoord. Het citaat: (...) het volk kan altijd voor het karretje van de leiders worden gespannen. Dat is heel makkelijk. Je hoeft het alleen maar wijs te maken dat het wordt aangevallen, en de pacifisten ervan te beschuldigen geen patriotten te zijn waardoor ze het land blootstellen aan gevaar. Dat werkt altijd, in elk land.
'De staljongen van Auschwitz' is geschreven als een feitelijk verslag, gezien vanuit Henry als tiener. Het is een beschrijving vol gruwelijkheden en maakt meer dan duidelijk hoezeer de mens, die macht over anderen neemt, zich kan verlagen. En hier en daar zien we ook voorzichtige pogingen het goede te doen.
In 2010 waren wij met een Poolse kennis en haar beide jongens in Auschwitz, of zoals de plaats in het Pools heet: Oświęcim:
Foto's Auschwitz I, Auschwitz II en
een fotovideo (YouTube).
Pagina geschreven 18-10-2025