We zagen elkaar door de jaren heen af en toe op een verjaardag in de familiekring. Gisteren zaten we zomaar weer naast elkaar. Hij vroeg 't langs zijn neus weg: 'Jij zit zeker nog gewoon bij de CGK?' Gelukkig herkende ik de afkorting voor de geloofsdenominatie waarin ik ben opgegroeid, maar waar ik sinds 1970 geen deel meer van uitmaak. 'Nee', zei ik, en voor ik verder kon gaan besloot hij dat ik dan wel overgestapt zou zijn naar een naastgelegen denominatie en gaf hij te kennen zich daarin ook te kunnen vinden.
'Nee', zei ik, 'ik ben geen lid meer van een kerk.' Hij reageerde geschrokken: 'Helemaal niet meer? Maar je hebt toch een gemeenschap nodig? Anders verlies je toch je geloof?' Ik bracht in dat het christendom één van de wereldreligies is en dat ik niet meer wil kiezen voor die ene. Dat immers alle religies proberen het onbevattelijke nabij te komen. Maar dat ik het ook niet verkeerd vind dat anderen wel een keuze maken. Ik wilde er nog wel meer over zeggen, maar voor hem leek het onderwerp al afgehandeld.
Hij zei nog iets over de bijbel en dat die toch door God geïnspireerd is. Ik noemde Jacob Slavenburg, die in 'Valsheid in geschrifte' liet zien hoe bijbelboeken door de eeuwen heen steeds aan de veranderende inzichten zijn aangepast. En ik vertelde dat ik nog wel in de bijbel lees, soms een heel bijbelboek in één keer. Dat ik er dan anders naar ga kijken dan wanneer ik steeds maar een klein stukje lees. Hij zei nog iets over zijn bijbels dagboekje dat over de Spreuken gaat en waar hij steun aan ervaart. Toen was het gesprek klaar. Meer wilde hij niet van mij weten. Meer had hij ook niet te zeggen. Er was iets tussen ons gekomen. Een gevoel dat me vaker pakt als de ander geen weet wil hebben van hoe ik het onnoembare ervaar. Iets dat ik als afweer ervaar. Of misschien als angst voor wat buiten het gezichtsveld van de oogkleppen van het christelijk geloof nog meer te vinden is.
Ik vond het jammer dat ons gesprek blokkeerde, voelde me ook wel afgewezen. Ik besefte dat hij bij mij niet de gelijkgestemdheid had gevonden die hij had verwacht en dat hem dat misschien ook raakte in iets van zijn eigen innerlijke onzekerheid.
Pagina geschreven 22-9-2026