'Ik bid', schreef ik. Ik ben niet van religie, maar ook ongeneeslijk religieus. Het beeld van een God die alles in de hand heeft, heb ik achter me moeten laten. Ik was rond de twintig toen ik ging beseffen dat bidden niet werkt. Niet werkt als het gebed gericht is tot een macht of kracht buiten jezelf en niet werkt als gebeden wordt om iets concreets, tastbaar of controleerbaar. Dat besef kwam voort uit mijn persoonlijke ervaring. Want op een keer moet je toch tot conclusies komen.
Bidden kan dus geen poging zijn om te ontvangen. Evenmin kan het gericht zijn op het welzijn van jezelf, een naaste of op de noden van onze wereld, zaken die de mens zelf in handen gegeven zijn en die we zelf - als we willen - kunnen en zullen moeten klaren.
Het bidden dat ik bedoel is een uitstijgen boven wereldse beslommeringen en open en eerlijk staan tegenover jezelf, je medemensen en de hele schepping. Woorden schieten daar tekort. Het is een voor een moment één worden met het Al wat is, de gevoelens laten stromen en het mysterie van de Grootheid ervaren.
Pagina geschreven 22-3-2024