In 'de Volkskrant' vandaag een interview met Gillian Anderson (door Esma Linnemann) over vrouwelijke seksuele fantasieën. Ik volg hier niet het interview, wel een paar eigen associaties.
In mijn loopbaan als hulpverlener leerde ik hoezeer seksuele fantasieën, misschien wel hoezeer fantasieën in het algemeen in de taboesfeer kunnen worden geplaatst. Ik vind dat jammer. Van eigen fantasieën kun je leren over jezelf. En als je zover komt dat je ze durft te delen, kun je ontdekken dat fantaseren normaal is en dat iedereen dat doet. Dat je niet bent wat je fantaseert en dat je niet doet en wellicht ook niet wilt wat zich in je fantasie opdringt.
Fantasieën komen diep uit het eigen innerlijk. Net als sommige dromen kunnen ze iets vertellen over wat bewust of onbewust in je leeft. Als je na probeert te gaan hoe je aan je fantasieën komt, kun je gemakkelijk aan schokkende gebeurtenissen of trauma's uit je verleden raken, aan dingen die je tekortkwam of die je opgedrongen werden. Aan fouten die je ooit maakte, maar waar je niet voor durfde uitkomen of aan ervaringen die je onverwachts heftige gevoelens bezorgden, die je misschien op zulke momenten niet eens wist thuis te brengen. Alles wat menselijk is, gebeurt in het krachtenveld tussen hoop en vrees, tussen het streven naar en anderzijds de angst voor persoonlijke ontwikkeling.
Er is nog iets. Alles in de menselijke psyche bestaat tussen twee uitersten, polen of polariteiten. 'Liefde is niet alleen lief', is een gezegde; 'wij allen herbergen gemengde gevoelens voor elkaar.' Fantasieën kunnen je leren over de haat die tegenover je liefde staat (en andersom), over de woede tegenover je verlangen, over het tekort in wat je nodig hebt.
Voor mij sprong de quote van Oscar Wilde uit, die zegt dat alles om seks draait, behalve seks zelf, want die draait om macht. Inderdaad, veel wat ons beweegt is machtgerelateerd. In de kern willen we macht over onszelf, dat is begrijpen wie we zijn en waarom we zijn zoals we zijn en ook kunnen zijn die we willen zijn. En we willen macht over de ander, lichamelijk, mentaal en seksueel. Of we zitten meer aan de andere kant van het continuüm en streven naar afhankelijkheid, onwetendheid, onmacht en geleid of zelfs overheerst worden. Hier overal kan ons fantaseren ons meer leren over onszelf. En soms, als de dingen van je leven je duidelijker worden, zie je dat er beweging komt, dat je veranderen kunt, dat je verlangens zich anders richten, dat je angsten smelten.
Pagina geschreven 28-9-2024