Israël slaat van zich af. Te lang is het lastiggevallen door zowel Hamas als Hezbollah. En die twee staan bovendien niet alleen. Te lang bevindt Israël zich temidden van vijanden. Het gaat allemaal om bezit van land. Hoe was het ook weer? God zegt tegen Jozua: 'Jullie land zal heel groot zijn. Vanaf de woestijn in het zuiden tot aan de Libanon-bergen in het noorden.' (Jozua 1) Maar het land, door genocide veroverd, brengt uiteindelijk geen goeds. Wat we als mensen denken te bezitten, neemt als een obsessie zomaar bezit van ons. We zien alleen onszelf. Punt!
Veel mensen zijn murw geslagen door de berichten van rampspoed rondom. De oorlog die Israël voert is niet de enige. Miljoenen leven in armoede en de natuur keert zich steeds meer tegen ons. Maar in onze rijkdom zien we geen weg meer om nieuw te beginnen. Ik moet denken aan die vrouw bij wie ik ooit als hulpverlener over de vloer kwam. Gelaten als ze geworden was, meende ze dat het wachten was op oorlog. Alleen dat zou in haar ogen tot een nieuwe start kunnen leiden.
Ik zeg ook maar wat; ik weet de oplossing ook niet. Wel denk ik dat we als welvarende mensen in de huidige tijd zoveel afleiding hebben, oftewel ons zo laten bezighouden, dat we wat er allemaal gebeurt te gemakkelijk aan ons voorbij laten gaan.
Pagina geschreven 4-10-2024