Toen hield gisteren mijn computer ermee op. Dat is een min. Of toch niet? Al een paar jaar waren er problemen die ik niet echt kon oplossen. Het apparaat is oud. Nu moet ik dan toch aan de bak, al blijk ik met mijn oude laptop ook nog wel wat te kunnen. Dat geeft tijd om tot een keuze te geraken.
Iets is nooit alleen min, nooit alleen plus. Dat zit in alles. Leven is leven op beide polen, altijd, overal. Veel kun je delen met mensen om je heen, maar er is altijd ook een stuk voor jou of voor mij alleen. Ik moet vrede vinden in mijn eigen minnen en evenwicht in mijn eigen plussen. Dat is aan mij, uitsluitend aan mij!
Wat weten we? En hoe ga ik om met mijn niet-weten? Hoeveel onzekerheid kan ik aan? Hoe vlucht ik in zekerheden? Hoe vind ik vrede in mijn werkelijkheid van minnen en plussen? Hoe omarm ik alles wat bij mij hoort?
We spreken van identiteit. Identiteit is wie ik ben, datgene wat kenmerkt. In je identiteit kun je opgaan in de groep, maar ook alleen staan en eenzaam zijn. De een is volop sociaal, de ander meer op zichzelf. De een is zeker van zichzelf, de ander aarzelt, durft niet te kiezen, blijft beslissingen uitstellen. Wie zeker van zichzelf lijkt, kan in wezen toch heel onzeker zijn. Wie altijd twijfelt, kan toch een diepe kern van weten en willen in zich hebben.
Ikzelf ben niet meer gelovig, niet in de gebruikelijke zin van het woord. Maar ik besef dat weinigen zoveel bezig zijn met oorsprong en doel van het leven, met dat wat buiten het menselijk vermogen ligt, als ik. Niemand is echt helemaal gelovig, niemand totaal ongelovig.
Als mensen wisselen we vaak weinig uit over wat ons echt bezighoudt. Velen hebben zich de kunst van het luisteren niet eens eigen gemaakt. Daarom ook zijn veel gesprekken in feite twee monologen en ontstaat er geen verbinding. Sommigen menen alles in hun leven in hun macht te hebben, hebben soms zelfs macht over mensen om hen heen. Anderen leven meer in onmacht en hebben steeds weer hulp nodig, of advies. Zulke onmacht kan overigens juist ook een soort van macht zijn, namelijk de macht de ander voor jou te activeren. De polen van macht en onmacht spelen hun rol in elke relatie en zijn lang niet altijd in evenwicht, zodat mensen soms misbruik van de ander maken of juist misbruik van zichzelf laten maken.
Het heeft allemaal ook met angst te maken en met vertrouwen in het leven. Hoe stevig sta je in je schoenen bij tegenslag? Hoe treed je de ander open tegemoet? Heb je vooral te winnen, of vrees je te verliezen? Kun je met vragen leven, met onzekerheden? Durf je keuzes te maken? Hoe ga je om met je eigen eindigheid? Hoeveel ruimte heb je om naar de ander te luisteren? Om je eigen ideeën te parkeren of opzij te zetten? Ik voor mij: ik heb nog veel te leren!
Pagina geschreven 9-11-2025