Pinksteren. Ik lees in 'De reis van Theo' van Catherine Clément. Over de verwevenheid van geloof en culturen en de mateloze verscheidenheid daarin. Ik weet dat ik het niet bevatten kan allemaal. Ik moet denken aan het citaat dat ik uitlichtte toen ik het boek in 2000 voor het eerst las. 'Het besef van de onwetendheid is het begin van de twijfel, die tot wijsheid leidt.' Twijfel, daar heb ik wel wat van als het om God en geloof gaat. Niet dat ik mezelf wijs acht; daarvoor weet ik veel te weinig.
Pinksteren. Zoals ik hier in mijn tuin zit te schrijven, lijkt de wereld vol van rust en vrede. In vroeger tijd had je kunnen denken dat deze ervaring de werkelijkheid weerspiegelt. Anno 2026 lijkt dat anders. We weten dat we leven in een verscheurde wereld, vol onrust, haat en geweld.
Moeten we het nu van God hebben om onze chaos hier op te lossen? Dat zou mooi makkelijk zijn. Maar juist het pinksterfeest daagt uit die gedachte te verwerpen. Pinksteren legt de verantwoordelijkheid juist bij de mens, dus bij ons, bij jou en mij. Vol van geest te worden zou moeten kunnen leiden tot het elk‑ander met andere ogen zien en tot een cultuur waarin ruimte en vrijheid de plaats hebben ingenomen van angst en strijd. Aan zulk Pinksteren zijn we dus niet toe.
Pagina geschreven 24-5-2026