Spoorvorming

'Spoorvorming' (2026) is een roman van psychotherapeute T. Glas (1953). Inge is een jonge vrouw, ongehuwde moeder, afkomstig uit en groot achterstandsgezin met veel psychosociale armoede en ‑ problematiek, gecompleteerd door de nodige trauma's.

Inge blokkeert haar emoties, een overlevingsstrategie die ze van huis uit heeft aangeleerd. Ze gaat een zeer langdurige therapeutische relatie aan met psychotherapeut Simon. In opeenvolgende fragmenten uit haar verhaal krijgen Inge en haar gezin van herkomst langzaam steeds meer gezicht.

Waar langere tijd druk wordt uitgeoefend treedt spoorvorming op en die maakt de weg onder bepaalde omstandigheden niet gemakkelijker te gaan. Spoorvorming is er door het hele verhaal van Inge en haar gezin van herkomst heen. Spoorvorming is ook een belangrijk facet van het beschreven therapeutische proces.

Gaande de therapie leert Inge eigen wegen te kiezen, wat overigens niet betekent dat alles dan van een leien dakje gaat. Haar verhaal illustreert wel hoe therapie kan helpen bij het alsnog op de rails krijgen van een uit balans geraakte levenslijn. Het laat ook zien hoe daarvoor meer nodig is dan de beperkte cognitieve gedragstherapieën, zoals die tegenwoordig in de mode zijn, kunnen bieden.

Ik vond het boek soms wijdlopig, maar dat hangt wellicht samen met mijn eigen hulpverleningsachtergrond. Tegelijk pakte het verhaal me zo dat ik het in een paar dagen uit las.


Index chronol. en op trefw.

Pagina geschreven 21-9-2026