Ik las in De Volkskrant (18-1-2025) het essay 'Waarom reizigers reizen en wat ze hopen te vinden; geluk zoeken' door Olaf Tempelman. Mensen willen weg uit hun normale dagelijkse bestaan omdat ze iets missen. Ze hebben hun leven zo ingericht dat ze zelf daarin op één of andere manier onvoldoende tot hun recht komen. Reizen heeft dan iets van een vlucht, weg van een gemis. In steeds weer een nieuwe bestemming hoopt de reiziger een tekort op te vullen. Of hij of zij is op de loop voor zichzelf, of juist naar zichzelf op zoek.
Ik moest denken aan een citaat dat ik vond bij Jostein Gaarder: 'Ik zou iedereen die zichzelf zoekt, willen aanraden om vooral te blijven waar je bent. Anders is het gevaar groot dat je voorgoed de weg kwijtraakt.' En ik kwam terug bij een gezegde vanuit mijn eigen ervaring, dat overigens niet alleen betrekking heeft op reizen: 'Zoeken en vinden verhouden zich omgekeerd evenredig tot elkaar.' Hoe meer men zoekt, hoe minder men vindt. Des te minder men zoekt, des te meer men vindt. De gerichtheid van het zoeken werkt dan als een soort oogkleppen, noem het een tunnelvisie, die nieuw te vinden wegen aan het zicht onttrekt.
Pagina geschreven 18-1-2025