Nationale vervreemding

We leven in een mooi land, een vrij land ook. Alhoewel? Steeds meer mensen zijn het niet met me eens. Mooi land? Vrij? Het lijkt bijna dat het volk opstaat tegen de overheid. De vlag wordt letterlijk omgekeerd, al tijden overigens. We vertrouwen onze regering niet meer, denken dat ze iets voor ons achterhouden, dat ze werken met een verborgen agenda, dat ze A zeggen en B doen, dat ze beloven problemen op te lossen, maar dat keer op keer toch nalaten. Ze zeggen dat de criminaliteit afneemt. Geloof jij dat?

Een mooi land? We hebben regels die ons beschermen. Alhoewel? We zijn het met de regels niet eens. We willen vrijer zijn, sneller rijden, minder aandacht voor ons milieu. Prima dat ons eigen gedrag meer vervuiling veroorzaakt. We ontkennen gewoon; ontkenning is een prima afweermechanisme.

De overheid probeert de regels te handhaven. Wijzelf proberen ze te torpederen. We willen geen handhaving. Het is stoer om flitsers te saboteren, stoer om elkaar ervoor te waarschuwen. Het is stoer om in de openbare ruimte schade aan te richten. Stoer om wegen te blokkeren. De overheid moet maar eens beseffen dat we vrije mensen zijn, baas over onszelf.

Een mooi land, met een goede gezondheidszorg. Alleen, nu moet die nog acuut beschikbaar zijn, ook als het best nog even wachten kan. Weet je wat: krijgen we het niet zoals wij het willen, dan beuken we er gewoon op los! En natuurlijk: die zorg is veel te duur.

Alles is eigenlijk te duur. En vooral: de belastingen zijn te hoog. In hoger gelegen landen kan de overheid met minder toe. Wij, met al die belastingen op zaken die ongezond zijn of slecht voor het milieu: we zijn het er niet mee eens. Weet je wat? We ontwijken die belastingen gewoon, zoveel we kunnen. Boodschappen doen kan ook over de grens. De helft van de tabaksproducten die we in ons land verstoken schijnt al uit het buitenland te komen. Brandstof aan de overkant goedkoper? Dan daarheen, want onze infrastructuur kan ons gestolen worden. Alhoewel? Als noodzakelijk onderhoud daaraan ons wat extra tijd en geld kost, dan zijn we het er natuurlijk niet mee eens. Dat zullen we laten merken ook.

Inderdaad: we kozen onze overheid, dat wel, maar we zijn het er niet mee eens. Het gaat om 'ik' en niet om 'wij'. Wanneer begrijpen ze dat nu eens in Den Haag? Hoe vaak moeten we nog demonstreren? We staan toch in ons recht? Niet dan?


Index chronol. en op trefw.

Pagina geschreven 16-8-2026