Ik las 'Als zand door onze vingers' van Yvon Klinkert (Van Gennep, 1988). Ze is de moeder van een twintigjarige jongen die schizofrenie ontwikkelt. De laatste vier of vijf jaren van zijn leven beschrijft ze vanuit haar eigen gevoelsbeleving vol van hoop en groeiende angst. Ik las het boek bijna aan één stuk door uit. Het is echt en open, maar ook erg goed opgebouwd geschreven. Door mijn achtergrond als Riagg-verpleegkundige (spv) is er voor mij natuurlijk ook heel veel herkenbaars en het verhaal bracht me dus geregeld terug maar cliënten en situaties in mijn vroegere werk. Alhoewel de afloop vanaf het begin duidelijk is, voelde ik de spanning in dit hartverscheurende verhaal mee.
Langzaam maar zeker, schoksgewijs, verliest Erik het contact met zichzelf en met wat wij de realiteit noemen. Steeds meer begeeft hij zich op ongebaande paden, zoekend naar zijn steeds meer afbrokkelende zelf. Hij is er zich bewust van dat hij stukken van zijn persoonlijkheid verliest en daar lijdt hij onder. Steeds sterker dringt zich een andere frequentie van ervaren aan hem op, een frequentie die voor de mensen om hem heen niet waarneembaar en ook niet te bevatten is. Steeds moeilijker wordt het voor Erik om, al is het voor momenten, op de standaard intermenselijke golflengte terug te keren. Ten slotte kan hij niet verder en verbindt hij daar de consequentie aan.
Ook de zoektocht van moeder komt uitgebreid aan bod, haar vertwijfeling, haar strijd, haar hoop en wanhoop. Zij zoekt naar een kader waarin de ziekte verklaarbaar wordt en ontwikkelt daar eigen ideeën in. Ze zoekt contact met alternatieve genezers. Uiteindelijk is haar slotsom dat Erik met zijn ziekte geboren is en daarvoor geeft ze ook een hele reeks vroege signalen die ze van jongs af aan heeft opgemerkt.
Achterin neemt ze een Engelse tekst op van Blaine M. Yorgason, met daarin het beeld van voorbestemming:
God, before He sent his children to earth,
gave each of them
a very carefully selected package of problems.
These,
He promised, smiling,
are yours alone.
No one else may have the blessings
these problems will bring you.
And only you have the special talents
and abilities
that will be needed
to make these problems your servants.
Now go down to your birth
and to your forgetfulness.
Know that I love you beyond measure.
These problems that I give you
are a symbol of that love.
The monument you make of your life,
with the help of your problems,
will be a symbol of your love
for Me.
Your Father
Pagina geschreven 30-12-2025