Piriformissyndroom en rugpijn

De piriformisspier is een dieper liggende bilspier die loopt van het sacrum (heiligbeen) naar de binnenzijde van het proximale (proximaal is dichterbij het centrum van het lichaam, i.t.t. distaal) deel van de trochanter major (botpunt van het bovenbeen) en is erg gevoelig voor overbelasting, waardoor die behoorlijk op kan zetten en zelfs spierknopen/-verhardingen kan gaan vormen. Daar direct onder ligt de zeer belangrijke zenuw nervus ischiadicus en die wordt al heel gauw afgeklemd, met als gevolg een pijnlijke bil met uitstraling naar heup en achterzijde (boven)benen met pijnsteken in de achterzijde van de onderbenen en tintelingen tot in de voeten. Er is zenuwuitval van meerdere ruggenmergtakken, die gezamenlijk verenigd zijn in de ischiaszenuw, de nervus ischiadicus. Er lopen daar ook nog belangrijke bloedvaten, wat ook voor een verstoorde bloedsomloop kan zorgen. Veel rugklachten zijn in feite het gevolg van het piriformissyndroom.

Het piriformissyndroom heeft doorgaans te maken met overbelasting, al dan niet door verkeerde houding of beweegpatroon. De spier moet dan ook ontlast worden, terwijl er toch bewogen blijft worden, belangrijk voor de doorbloeding. Fysiotherapie zal dikwijls aangewezen zijn.

Pagina geschreven 27-5-2015.