De ruimte om ons heen is niet te bevatten, onmetelijk. Wat we menen te kennen of te weten valt in het niet bij het geheel. En of het geheel ergens een grens kent, blijft voor ons een vraag. Het bijbelse scheppingsverhaal begint met ordenen: licht wordt gescheiden van duister, hemel van aarde, land van water. Pas dan komen de zon, de maan en de sterren, om de aarde te verlichten. Dat eerste licht: was dat God zelf? Of is het verhaal onzin?
Als je doordenkt over Einsteins theorie, dan kan alle materie zijn voortgekomen uit licht, en meer dan materie alleen. Licht schijnt in zowel uiterlijke als innerlijke duisternis. Elke flonkering in het hart brengt nieuw licht voort, liefdeslicht. Het evangelie van Thomas zegt dat we uit het licht geboren zijn.
God zei: 'Er zij licht.' En er was licht. Daar op de Hooiberg, midden op Aruba, stamelde ik niet te kunnen geloven dat alles hier toevallig is zoals het is. Woord werd licht, licht werd materie, licht werd liefde.
Licht wil verlichten. Sommigen zeggen dat je één wordt met het licht als je 'verlichting' bereikt. In duizend jaar oude woorden zegt Bernard(us) van Clairvaux het zo:
Liefde vloeit over.
Ze houdt voor zichzelf
wat ze nodig heeft.
En wát ze heeft
wil ze in overvloed hebben
- om rijk te kunnen zijn
ook voor anderen.
Zie ook hier.
Pagina geschreven 26-6-2024