Alfab. index --- Home

31-12-2009, Buskruit, adrenaline en alcohol

Normaal durf ik op oudejaarsdag niet naar buiten. Helaas was ik gisteren vergeten naar de apotheek te gaan. Vanmorgen dus, paraffinedopjes in de oren, toch op pad. Onderweg trof ik op gladde ondergrond een paniekerige bejaarde dame met rollator. Haar witte kat was erg angstig geweest van het vuurwerk en toen ze de deur even had geopend om iets in de vuilcontainer de gooien, was hij ontsnapt. Alhoewel het in de witte sneeuw moeilijk zoeken is naar een witte kat, wist ik hem toch te vinden. Het dier was zo in paniek dat het mevrouw niet lukte hem met een lekkernij te lokken en uiteindelijk gaf ook ik mijn pogingen op. In de nabijheid vuurwerk afschietende jongens vroeg ik of ze mevrouw in het minidrama verder zouden willen helpen, maar ze keken vooral schaapachtig en hielden zich Oost-Indisch doof.

Vanmorgen in de krant: oogartsen zijn helemaal klaar met vuurwerk. Ik citeer (dr. Tjeerd de Faber in Dv/hN door William Pomp): 'We zijn er als oogartsen helemaal klaar mee. Gefrustreerd zelfs. Wij doen het hele jaar ons best ogen te redden en dan komt oud en nieuw. De ogen van vuurwerkslachtoffers zijn vaak niet te redden. Vorig jaar: 315 ogen aan flarden geschoten. (...) Is het niet vreselijk dat in Nederland meer dan de helft van de slachtoffers zelf helemaal geen vuurwerk afsteekt? (...) Het mengsel adrenaline, buskruit en alcohol is veel te gevaarlijk.'

31-12-2009, Niet te bevatten energietarieven

Vandaag, oudejaarsdag, publiceert Enexis, voorheen Essent, daarvoor respectievelijk EDON, IJsselmij en IJsselcentrale, haar tarieven 2010 voor zowel elektriciteit als gas. Ik kan er niet uit opmaken wat de prijs wordt van een kWh elektriciteit of van een m3 gas, cijfers die ik zou willen kennen. Dat is natuurlijk ook de bedoeling. Ik vind wel de tarieven aansluitdienst elektriciteit per jaar, de tarieven transportdienst elektriciteit, onderverdeeld in vastrecht en capaciteitstarief per jaar en de tarieven meetdienst elektriciteit, onderverdeeld in kWh-tarief met slechts de vermelding 'enkel' of 'dubbel' en geen kWh-prijs(!) en meterkosten per jaar. Voor gas vind ik een overeenkomend overzicht. Ik heb de prijsontwikkelingen voor energie altijd aardig kunnen volgen, maar nu geef ik het op. Wie kan me zeggen wat ik in 2010 betaal voor een kWh stroom en wat voor een m3 gas? En wat de functie is van het zozeer verbergen van de tarieven die ik zou willen kennen?

27-12-2009, Prettige jaarwisseling?

Even kort: de vorige jaarwisseling waren er in Nederland 2753 incidenten van geweldpleging, mishandeling, brandstichting en vernieling. Verder werden 7641 vuurwerkincidenten geregistreerd, waarvoor 800 personen werden aangehouden. Ook waren er 1370 brandstichtingen en 97 incidenten van geweld tegen hulpverleners. Voor het geweld tegen hulpverleners werden 87 personen aangehouden. (cijfers ministerie van binnenlandse zaken)

De politie sprak na de vorige jaarwisseling over een relatief rustig oud en nieuw en burgemeester Thom de Graaf van Nijmegen erkende dat ook in zijn gemeente de schade minder was dan nog een jaarwisseling eerder. In een interview (DvhN door Carine Neefjes) zegt hij: 'Ik was op pad met de brandweer en ik heb weer heel veel dingen gezien die ik niet normaal vind. Brandweermannen werden bekogeld met molotovcocktails, politieagenten kregen bierflesjes naar hun hoofd, tientallen auto's werden in brand gestoken. Overal zag ik vlammen, een winkelwagen volgestouwd met rotzooi werd midden op een kruising in brand gestoken. De sfeer was unheimisch. Dit zijn geen kleine vernielingen. Dit is abnormaal gedrag. Het kost ons land handen vol geld om een nieuwjaarsfeestje in goede banen te leiden. Ik heb daar geen goed gevoel bij.' En over de relschoppers: 'We moeten die gasten gewoon heel goed duidelijk maken dat ze een stelletje losers zijn als ze zo'n groot feest verknallen.'

Bij de vorige jaarwisseling vielen er in ons land 790 vuurwerkslachtoffers, mensen die zich meldden op de eerstehulpafdelingen van ziekenhuizen. Van hen moesten er 110 in het ziekenhuis opgenomen worden. Er viel één dode bij het zelf in elkaar knutselen van vuurwerk. Nog een jaar eerder waren er 1100 slachtoffers. Bij de vorige jaarwisseling hebben in Nederland 232 mensen oogletsel door vuurwerk opgelopen aan in totaal 269 ogen. Eén op de drie ogen met letsel werd blijvend beschadigd, 23 ogen werden blind, waarvan er 14 verwijderd moesten worden, terwijl 45 ogen een permanent verminderd gezichtsvermogen opliepen. Zestig procent van deze slachtoffers stak niet zelf vuurwerk af en meer dan de helft van hen was jonger dan 18. Er was rond de vorige jaarwisseling in ons land evenveel oogletsel door vuurwerk als de Amerikaanse soldaten in de drieënhalf jaar die ze in Irak vochten daar opliepen.

Dezer dagen vielen in ons land alweer minstens vier vuurwerkgewonden, van wie één een oog, één een hand en één een paar vingers zal moeten missen. Ook werd voor de lol met vuurwerk een auto opgeblazen. Het is het begin van een nieuwe oogst.

21-12-2009, Klimaatakkoord geflopt

'Klimaatakkoord geflopt', zo lees ik in de krant. Ik begrijp dat men het nodig vond zich zodanig te verlagen dat er tot in de kleine uurtjes moest worden doorvergaderd. Ik heb een foto voor me van drie bij elkaar zittende afgevaardigden, alledrie slapend, één met het hoofd op de armen, hoofdtelefoon op, mobieltje in de hand. 'Soms was de klimaattop om in slaap te vallen ...', staat er onder de foto. Zijn dat wereldleiders? Ze moesten zich schamen zo met zichzelf en elkaar om te gaan. Een beetje arbeidshygiëne gaat wat mij betreft toch echt boven een klimaatakkoord. Maar kennelijk durfde niemand op te staan om het proces van gekkenwerk aan de orde te stellen. Moeten we het van deze mensen hebben?

21-12-2009, Nieuw paspoort met vingerafdrukken

Vandaag kon ik mijn nieuwe paspoort afhalen op het gemeentehuis. Een week eerder waren mij van vijf vingers afdrukken afgenomen: van vijf, want de eerste wijsvinger leverde geen geschikte afdruk. 'Als ik nu de fout in ga', vroeg ik de beambte die mijn paspoort overhandigde, 'zal justitie mij dan op grond van de afgenomen vingerafdrukken achterhalen?' 'Dat kan heel goed zijn', vond de man. 'Nou ja', zei ik, 'zolang ik maar een nette burger ben ...' 'Daar zou ik niet van uitgaan', vond de beambte. 'U laat bijvoorbeeld hier op de balie heel wat vingerafdrukken achter. Als ik u niet aardig vind, is het niet moeilijk die te kopiëren en achter te laten waar u er wel problemen mee zult krijgen.' De man meende wat hij zei. Zo zit dat dus.

21-12-2009, Trein, gladheid: nieuwe normen

Langzaam maar zeker zijn er vele nieuwe normen van kracht. Als er tien of vijftien centimeter sneeuw valt of als het matig vriest, roept NS reizigers op thuis te blijven. Men is zich kennelijk niet meer bewust van dat zo'n situatie zomaar twee of drie maanden aan kan houden. Het zijn keuzes, zo begrijp ik uit de krant en in Nederland liggen die keuzes net anders dan in ons omringende landen.

Voorbije vrijdag zocht ik om vijf over negen 's morgens contact met een functionaris in een gemeentehuis 120 kilometer verderop. Het contact lukte niet: er was nog niemand op de afdeling aanwezig. 'Zal door het weer komen', meldde de receptioniste monter. Ik heb daarop de auto gepakt, moest toch ter plaatse zijn, en overbrugde die 120 kilometer zonder vertraging op te lopen. De één kan met wat sneeuw overweg, de ander kennelijk niet. 'Het weer is altijd een goeie reden om te laat op het werk te zijn', werd me ter plaatse terloops meegedeeld. Overigens, die vrijdag was de situatie op de weg relatief gunstig. Dat mag ik niet ontkennen. Want dat de wegen er hier en daar erbarmelijk bij liggen, is duidelijk. In de wijk waarin ik woon, is niet gestrooid of geschoven en de straten zijn gewoon één grote glijbaan. Opnieuw valt me het contrast op: Als er geen gladheid is en de straten zijn droog, maar de temperatuur daalt, wordt hier heel snel zogenaamd preventief gestrooid. Vaak schud ik er mijn hoofd over, want blijkt al dat zout totaal geen functie te hebben of te krijgen. Maar als het glad wordt, is er sedert een paar jaar kennelijk geen zout meer. De norm is duidelijk verschoven en er zit vast en zeker een keuze of filosofie achter om het zo te doen. Het probleem zal zijn dat ik die niet bevatten kan.

16-12-2009, Afvalverbranding bij huis

Een scherpe brandlucht dringt m'n huis binnen. Ik sluit het raam dat boven op een kiertje staat en het ventilatierooster beneden. Dit lijkt toch erger dan een smeulende open haard in de buurt. Als ik even later de deur uitstap om een brief te gaan posten, slaat de brandlucht me tegemoet en na een minuut of tien, wanneer ik terugkom, word ik er weer mee geconfronteerd en besluit ik op onderzoek te gaan. Dat is niet moeilijk, want vanaf het terras bij de voordeur van een buurman zie ik rook omhoog kringelen. Ter plaatse staat een ouderwetse potkachel met anderhalve meter kachelpijp erop te roken. De buurjongen die ik daar spreek, doet er luchtig over: 'O, we waren afval aan 't verbranden. Ik zal 't zo wel uitmaken.' Verder keurt hij me geen blik waardig en gaat bezig met iets anders. En weer voel ik me de asociaal, want anno 2009 is het normaal om je niet af te vragen wat je buren ervan vinden als je je vuil verbrandt of als je buiten je sigaretje rookt onder het genot van de warmte van een brandende vuurkorf. Ik, helaas overgevoelig voor verbrandingsgassen, ben niet blij met de doorbraak van die vuurkorven en al helemaal niet met het in de tuin verbranden van afval. Ik heb m'n handen meer dan vol aan het weerstaan van alle open haarden in de buurt.

14-12-2009, Rustige jaarwisseling

Onze overheid roept burgers op tijdens de jaarwisseling attent te zijn op liederlijkheid en vandalisme te fotograferen voor eventuele latere bewijsvoering. Al jaren valt op hoezeer onze politie zich tijdens de uren rond de jaarwisseling terugtrekt, wellicht uit terechte angst dat zichtbaar blauw alleen maar agressie zal uitlokken. Nu mogen de burgers dus zelf aan de bak. Is dit beleid te rijmen, zo vraag ik me af, met de wens van de overheid de vuurwerktraditie in Nederland in stand te houden, ook als bijna de helft van de burgers daar vanaf wil? Kan onze economie de schade en dus het werk dat vuurwerk en aanverwanten teweegbrengt niet missen? Enfin, het jaar heeft nog bijna drie weken te gaan en de eerste slachtoffers liggen weer in het ziekenhuis.

Ik denk eigenlijk niet dat het zo in elkaar steekt. Ik geloof meer dat de macht niet bij de politiek en de politie zit, maar dat het de liederlijken zijn, die kiezen om onder invloed van drank hun ongenoegens af te reageren op gemeenschappelijke bezittingen, die de dienst uiteindelijk uitmaken. De politiek kiest er in feite voor dat te sanctioneren, immers wetend dat velen onder invloed van de combinatie alcohol en vuurwerk buiten zichzelf zullen treden, hetgeen onontkoombaar zal leiden tot een levensgevaarlijke situatie op straat in de uren rond de jaarwisseling. Dat de politie haar handen daarin liever niet brandt, kan ik begrijpen. Dat ze nu burgers uitnodigt dat wel te doen, vind ik absurd.

2-12-2009, Hartstichting betaalt ruim zes ton vertrekregeling

In 2004 kwam de Hartstichting in het nieuws omdat haar directeur, Volkert Manger Cats, een jaarsalaris bleek te hebben van 170.000 euro. Daarop wilde de stichting van haar directeur af. Onlangs werd bij een uitspraak van de rechtbank in een conflict van Cats met de belastingdienst over het schadevergoedingsdeel van zijn vertrekregeling duidelijk dat dat deel inderdaad belastingvrij mag zijn. Ook duidelijk werd hoe die vertrekregeling van Cats eruit ziet. De Hartstichting betaalde hem ruim 600.000 euro, waarin dus een schadevergoeding van 50.000 euro. Ik merk dat de stekels van mijn afweersysteem recht overeind zijn gaan staan waar het de Hartstichting betreft. De aftrekbaarheid van giften aan dit doel doet daar totaal niets aan af.

De huidige directeur van de stichting heeft overigens een salaris van 132.000 euro per jaar.

22-11-2009, Verafgoding

Veel mensen, in sommige kringen de meeste, kiezen voor de verafgoding van iets of iemand buiten zichzelf om zo niet aan de eigen goddelijke, zeg van God gegeven mogelijkheden toe te hoeven komen. Ik moest er vanmorgen aan denken toen ik naar 'Nederland zingt op zondag' met Arie van der Veer keek. Ik vind dan wel dat er met het christendom op zich niets mis is, maar het gegeven dat veel christenen, zo niet de meeste, Jezus vereren als een god en daarmee voortdurend gericht zijn op krachten buiten die van zichzelf, betreur ik wel. Ik zie Jezus meer als een voorbeeld van een mens die tot het uiterste ging om zichzelf recht te doen en ik geloof daarbij dat het ook onze opdracht is om te pogen zo dicht mogelijk bij onze eigen kern te komen en daaraan recht te doen. Iets of iemand buiten jezelf verafgoden, kan daaraan in mijn visie slechts afbreuk doen.

Hulpverleners (en niet alleen zij) kennen in zekere zin hetzelfde probleem als Jezus. Er zijn cliënten die ook hun hulpverlener beginnen te verafgoden. Ze zien hem of haar als een levensvoorbeeld zo niet levensideaal, ze projecteren alle eigen tekorten op die persoon en misbruiken dat beeld om de eigen ontwikkeling en de verantwoordelijkheid daarvoor, die kennelijk te beangstigend is, uit de weg te gaan. Ik heb dat zelf in mijn hulpverlenersbestaan ook gekend en ik heb er nog af en toe last van als blijkt dat zo'n oude relatie bijvoorbeeld leidt tot stille telefoontjes.

In feite zijn idealisaties altijd destructief ten aanzien van het eigen ik. Dat geldt zowel bij idealisering van een medemens als bij een religieus projectiescherm zoals Jezus van Nazareth door eeuwen heen verworden is. Ik meen dat onze wereld een flinke stap verder zou zijn en zou kunnen gaan als meer mensen zich zo bewust zouden worden. Want bewustzijn wijst altijd terug naar het ik, naar eigen keuze en eigen verantwoordelijkheid. Voor wie durft opent het deuren tot nieuwe wegen, waarop het in opvoeding en religie meegekregen beeld van niet te deugen steeds verder verbleken kan en ruimte ontstaat de draad van het eigen bestaan (uiteindelijk) ter hand te nemen.

20-11-2009, Boer zoekt vrouw

'Boer zoekt vrouw', was de leus bij een evangelisatiecampagne vandaag op de markt in Veenendaal. Er lagen wat balen hooi, er stond een opgetuigde trekker en een aantal mensen stonden met een mandje uit te delen kleine zakjes drop met daaraan een button met alweer 'Boer zoekt vrouw'. Ook ik werd aangesproken en kreeg zo'n zakje drop. 'Boer zoekt vrouw', zo las ik hardop. Toen draaide ik de button om: 'God zoekt jou', hoorde ik mezelf vervolgen. Want dat stond achterop de button. 'God zoekt ook u', zei de jonge vrouw me. 'Hebt u wel gehoord van de Here Jezus?' Ik zei dat ik van hem gehoord had, dat ik christelijk gereformeerd was opgevoed. 'Heel goed', vond de vrouw. En ik legde het zakje dropjes terug. 'Geef het maar aan iemand anders', zei ik. 'Dat is goed', zei zij. Wat er te zeggen was tussen ons, werd niet gezegd. Zij stond er niet om iets van mij te horen. Zij was daar slechts om mij iets mee te geven, niet om iets terug te krijgen. En ik liet het zo.

9-11-2009, Steeds meer ongevraagde glossy's

Ik ontvang er maandelijks een paar kilo van: ongevraagde glossy's, tijdschriften op kleurrijk duur papier. Wie doet er niet aan mee? Bijna elke zichzelf respecterende instantie, ook bij de overheid, veel bedrijven waar ik mee te maken heb, goede doelen, allemaal menen ze me ongevraagd een periodiek toe te moeten sturen, liefst in plastic verpakt. Ik haal het plastic eraf en gooi het ongevraagde drukwerk subiet bij het oude papier. Ik weet dat velen met mij dat precies zo doen. Mijn inboedelverzekeraar stuurt me er één, mijn ziektekostenverzekeraar, de importeur van mijn auto, mijn pensioenfonds, om er maar een paar te noemen. Omdat ik ook nog als bewindvoerder postadres ben voor een paar derden die geen van allen belang hebben bij al dit papier, ontvang ik verschillende van die periodieken ook nog in meervoud. Omdat mijn vrouw bij hetzelfde pensioenfonds en bij dezelfde ziektekostenverzekeraar zit, ontvangen we van deze instanties altijd twee identieke exemplaren. En alles belandt dus direct bij het oude papier. Zonde vinden we dat! Om geen van deze periodieken hebben we gevraagd en eigenlijk vinden we dat we ze niet zouden moeten ontvangen en dat bijvoorbeeld onze pensioenuitkeringen beter met een euro per maand verhoogd en onze ziektekostenpremies met een euro per maand verlaagd zouden kunnen worden, om maar wat te noemen. Tegelijk weet ik hoe moeilijk van dit soort dingen af te komen is. Ik heb dat eindeloos geprobeerd bij bepaalde goede doelen, maar de enige optie bij sommige bleek om geen giften meer over te maken en dan nog duurde het jaren voordat de glossy's uitbleven. Het is een wondere wereld, waarin we leven!

6-11-2009, AOW naar 67: dubieus artikel!

Op 3 oktober stond er in Dagblad van het Noorden een artikel onder de titel 'Dubieuze argumenten voor 67 jaar'. Met name het argument van minister Donner dat mensen die de vergrijzing ontkennen asociaal zijn, werd daarin onderuit gehaald. Volgens het artikel staan dubieuze argumenten om de AOW-leeftijd te verhogen naar 67 jaar in schril contrast tot de bittere werkelijkheid van keiharde sterftecijfers: immers, in de leeftijdsgroep tussen 65 en 75 sterft jaarlijks een kwart, aldus het artikel.

Ik reageerde als volgt:
In 'Uitgesproken!' van 3 oktober schrijft u letterlijk: 'In de leeftijdsgroep tussen 65 en 75 jaar sterft overigens jaarlijks al een kwart.' Ik concludeer dat ik op mijn 65ste verjaardag 75 procent kans heb om mijn 66ste te halen. Op mijn 66ste verjaardag heb ik weer 75 procent kans om 67 te worden. Intussen denk ik dat er iets in het door u gestelde helemaal niet klopt. Als het wel zou kloppen, zou de AOW-leeftijd zeker niet naar 67 verhoogd hoeven te worden, aangezien tussen 65 en 67 jaar al 44 procent van de potentiële AOW'ers zou zijn overleden. Toch? En wat zouden bedrijven die 66- en 67-jarigen in dienst hebben moeten met zoveel sterfgevallen onder hun personeel?

Zwak vind ik het dat mijn reactie niet geplaatst werd en dat ik daarop ook geen enkele reactie ontving. Fouten: prima. Maar corrigeer ze alsjeblieft wel.

20-10-2009, Tijd voor de bladblazer!

Voor lawaaimakers komt er een mooie tijd aan, de tijd van de bladblazer. Want laten we wel wezen: de bezem is hopeloos ouderwets. Een paar vierkante meters tuin, een boom in de buurt of een beetje wind en je kunt niet meer zonder zo'n blazer. Fijn ook voor de buren, vooral als ze nog even in de tuin wat zonnestralen op proberen te vangen. Het mooie is dat je de bladeren eindeloos heen en weer kunt laten vliegen en dat je, als je ze maar niet in de container stopt, morgen met nog meer bladeren aan de slag kunt. Dat ík het hanteren van zo'n ding asociaal vind, dat doet niet ter zake. Dat begrijp ik.

16-10-2009, Besparen op vuilnis

'Besparen op vuilnis: betalen per zak of kilo spaart portemonnee én milieu', zo luidt de aankondiging in de index van de nieuwste Geldgids van de Consumentenbond. Uit het artikel begrijp ik dat betalen per zak of kilo leidt tot 60 procent minder groenafval en tot 50 procent minder restafval (grijze container). 'Het is onduidelijk in hoeverre deze daling mede wordt veroorzaakt doordat consumenten hun afval elders dumpen', zo wordt er toegevoegd. Ik begrijp dat 35 procent van de gemeenten dit zogenoemde Diftarsysteem inmiddels gebruikt. Als fietstochtenfietser herken ik die gemeenten al op de eerste kilometers van een tocht aan het langs de buitenwegen uit auto of aanhanger gekieperde vuil. Ik neem aan dat de desbetreffende gemeenten daar ook weet van hebben. Maar er is meer. In een naburige gemeente hier geldt het gewichtsprincipe ook. Daar klaagt men over de vele vuurtjes die er de laatste jaren gestookt worden, waarbij er werkelijk van alles wordt verbrand, soms in vuurkorven, vaker in van die grote olieblikken en zomaar op de grond. Zo nodig wordt er benzine toegevoegd. Mensen durven, als ze eenmaal hun slaapkamers verziekt van de rooklucht hebben aangetroffen, hun ramen niet meer open te zetten voor het geval de buren vuilnis gaan verbranden. Op zich logisch inderdaad dat er in de desbetreffende gemeenten minder vuil wordt opgehaald. Maar om nu te zeggen dat het beter is voor het milieu, dat gaat mij echt te ver.

15-10-2009, Internet vreet stroom, enkele berichten

Volgens een ANP-bericht van vandaag zou internet goed zijn voor twee procent van het totale energieverbruik, ongeveer net zoveel als de luchtvaart voor z'n rekening neemt. Het verbruik in datacenters zou in twee jaar met 52 procent zijn toegenomen.

Op 13-9-2007 publiceerde onze politicus Jan Marijnissen onder de titel 'Energieverbruik internet en IT' het volgende: 'In CO2-uitstoot gemeten is dat (verbruik) al bijna net zo groot als dat van de wereldwijde luchtvaart.'

Intermediair publiceerde in mei 2008 onder de titel 'Internet vreet energie' het volgende: 'Het energieverbruik van het hele internet is wel redelijk te schatten. Gerhard Fettweis, hoogleraar elektrotechniek aan de technische universiteit van Dresden, zocht het aanvankelijk uit voor Duitsland. Fettweis berekende dat alle datacentra en infrastructuur, zoals routers en internetknooppunten, in 2006 gezamenlijk twee procent van het totale energieverbruik van Duitsland voor hun rekening namen. Mobiele telefonie, dat loopt via dezelfde kabels als internet, was verantwoordelijk voor één procent. Alle Duitse pc's, beeldschermen en laptops droegen nog eens zeven procent bij. Volgens Fettweis is het energieverbruik van de Duitse ict-sector dus tien procent van het totale verbruik. Fettweis berekende ook dat de wereldwijde ict-sector net zoveel koolstofdioxide uitstoot als al het vliegverkeer.'

Verschillende cijfers dus, maar wel steeds de vergelijking met het internationale vliegverkeer. Over de Nederlandse verbruiksontwikkeling lees ik op milieuennatuurcompendium.nl, waarin ons CBS participeert, het volgende: 'In 2008 is het binnenlands energieverbruik 0,7 procent lager dan in 2007. De daling doet zich voor bij vrijwel alle energiedragers, met uitzondering van aardgas. In 2008 is het aardgasverbruik met 4,2 procent toegenomen ten opzichte van het jaar ervoor.'

Een dalende tendens dus. In augustus van dit jaar schrijft het AD: 'Nederlanders hebben in de eerste zes maanden van 2009 minder stroom gebruikt dan in de eerste zes maanden van vorig jaar, dat blijkt uit cijfers van netbeheerder TenneT. Het elektriciteitsgebruik lag in juni van dit jaar 5,25 procent lager dan in dezelfde maand vorig jaar. In januari lag het verbruik nog gelijk met een jaar eerder, de maanden daarna is het elektriciteitsverbruik steeds verder gedaald ten opzichte van een jaar eerder.'

In mei van dit jaar schreef de Volkskrant: 'Het wereldwijde elektriciteitsverbruik zal dit jaar voor het eerst sinds 1945 dalen. Dit verwacht het Internationale Energie Agentschap (IEA) in een raming die bedoeld is voor de energieministers van de G8-landen, die zondag bijeenkomen. Volgens het IEA daalt het stroomverbruik in 2009 wereldwijd met 3,5 procent. In de OESO-landen ligt het gemiddelde op 5 procent, aldus de Britse zakenkrant Financial Times, die vrijdag over de raming berichtte.'


Alfab. index --- Home